//////

Samuel Champlain

Pionierem kolonizacji francuskiej i faktycznym pierwszym gubernatorem Nowej Francji był Samuel de Champlain (ok. 1570—1635). Początek jego działalności przypadł na czasy panowania pierwszego z Bur-bonów, Henryka IV (1598—1610), dawnego hugenoty, który za cenę przyjęcia katolicyzmu zdołał zjednoczyć rozdarty walkami religijnymi kraj. Główną jego troską stał się rozwój gospodarczy Francji, jego minister Maximilien de Sully odbudował francuską potęgę morską. Nadeszła pora na podjęcie na nowo planów kolonialnych. Już w tej nowej sytuacji działał wspomniany wyżej markiz de la Rocąue. W 1598 r. osadził on 50 kolonistów na wysepce u wybrzeży kanadyjskich, lecz miejsce to zostało dosyć nieszczęśliwie wybrane i tylko 11 z nich powróciło od kraju. Patent Henryka IV przewidywał kolonizację Akadii, półwyspu na wschodnich krańcach Kanady, noszącego dziś nazwę Nowej Szkocji. Wyprawy podjął się towarzysz walk Henryka IV, hrabia Pierre de Monts (ok. 1558—1628). Założył on kompanię kupiecką dla kolonizacji Kanady, stanął na jej czele i w 1604 r. udał się do Akadii, by osadzić na jednej z małych wysp przybrzeżnych 120 francuskich kolonistów. Przenieśli się oni w następnym roku do nowego osiedla Port Royal, późniejszego Annapolis. W wyprawie markiza de Monts wziął udział w 1604 r. Samuel de Champlain, który już od 1603 r. uczestniczył w podróżach francuskich do Kanady, prowadzonych początkowo głównie w celu zorganizowania wymiany handlowej, głównie skupu futer.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *