//////

Wikingowie

Około pół tysiąca lat przed Krzysztofem Kolumbem docierali do wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej żeglarze skandynawscy, zwani ówcześnie wikingami lub Normanami. W okresie od VIII do XI w. rozwinęli oni na szerszą skalę łupieskie i zdobywcze wyprawy w strefie Morza Bałtyckiego i Północnego, w IX w. opanowali znaczną część Anglii, na terytorium północno-zachodniej Francji otrzymali w lenno podbitą Normandię, podjęli dalekie wyprawy przez Zatokę Ryską na Ruś i do Bizancjum, w XI w. usadowili się we Włoszech południowych i na Sycylii. Normanowie norwescy opanowali w ciągu VIII—IX w. m. in. Wyspy Owcze, Szetlandy, Orkady, Hebrydy, w IX—X w. Islandię, wyspę Mań, część Szkocji i Irlandii. W X w. założyli osady na Grenlandii i stąd pod koniec X w. dotarli do wybrzeży Ameryki Północnej. Wyprawy wikingów ułatwiała niezwykła sprawność żeglarska Skandynawów, obytych z morzem, z nawigacją według gwiazd, z techniką budowy statków. Ich długie i wąskie okręty (ok. 20 m długości i 5 m szerokości) poruszane były wiosłami lub siłą wiatru za pomocą żagli. Osiągały dużą szybkość, około 10 węzłów, dzięki której wikingowie zaskakiwali przeciwnika. Wikingowie byli nie tylko rozbójnikami i piratami, ale również kupcami, ożywiającymi wymianę handlowa tamtych czasów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *