//////

Wyprawa Cartiera

Cartier opłynął Nową Fundłandię i południowy brzeg Labradoru, przepłynął południową stronę Zatoki Św. Wawrzyńca i jako pierwszy znany Europejczyk żeglował w górę Rzeki Św. Wawrzyńca. Odkrył Wyspy Księcia Edwarda i Magdaleny, zetknął się z Indianami i uroczyście wziął odkryte ziemie Indian kanadyjskich w posiadanie króla Francji, stawiając wielki krzyż zdobny herbami monarchy francuskiego. Moment też uważany jest za symboliczne narodziny Nowej Francji i początek nowego okresu w historii Kanady. Przed zimą 1534 r. powrócił Cartier do Francji wraz z dwoma Indianami, synami jednego z wodzów, którzy podczas pobytu w Bretanii nauczyli się na tyle języka francuskiego, że w czasie następnych wypraw Cartiera służyli mu jako tłumacze. Opowiadali cuda o leżących na zachód od ich siedzib potężnych królestwach Saguenay, Kanata i Hochelaga, które podróżnik francuski utożsamiał z Chinami. Opowieści Indian wzmogły zainteresowania Franciszka I ziemiami kanadyjskimi. W 1535 r. ponownie wysłał Cartiera do Kanady w celu znalezienia bajecznych królestw. Posuwając się w głąb Zatoki Św. Wawrzyńca przekonał się Cartier z wielkim rozczarowaniem, że rzekome królestwo Saguenay to tylko nazwa niewielkiej rzeczki. Dotarł do osiedla Stadacona, na którego miejscu wznosi się dzisiaj miasto Quebec, stwierdził, że Kanata oznaczało w miejscowym dialekcie indiańskim po prostu wieś.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *